Κυρά Σαρακοστή... επαναχρησιμοποιούμενη!

Η φετινή Καθαρά Δευτέρα, ήταν ιδανική για να μουλιάσεις χαρταετό!

Και ιδανική για να μουχλιάσεις και να κάνεις χειροτεχνιούλες με τα παιδιά στο σπίτι. Διαλέξαμε το δεύτερο..

Εδώ βλέπεις την καινούρια, μοναδική, επαναστατική κυρα-Σαρακοστή πολλών χρήσεων. Μια ιδιαίτερη, εμπνευσμένη πατέντα, χάρη στην οποία δεν χρειάζεται πια να διαμελίζεις την άτυχη κυρά, αρκεί απλά να της δένεις κορδελλάκια στους αστραγάλους που ως να έρθει η ώρα τους βρίσκονται τακτικά αποθηκευμένα στην ειδική, για τον σκοπό αυτό δημιουργημένη τσέπη! Χάου κλάσσι.. Λοιπόν κοροϊδέψτε ελεύθερα, αλλά εμένα μου άρεσε η ιδέα μου!

Δυστυχώς την έκανα με συνθετικό πηλό μοντελισμού που φυσιολογικά σιχαίνομαι, αλλά οι συνθήκες με κάνουν να πίνω συχνά το κρασί μου νερωμένο.. Τουλάχιστον βρήκα αυτό τον πηλό που αν και μυρίζει ίου και δεν μοιάζει καθόλου με τον φυσικό πηλό, στεγνώνει πολύ αργά (περισσότερος χρόνος για να δουλέψεις) και δεν γλιτσιάζει. Μόνο του αρνητικό, μπορεί να σκεβρώσει στεγνώνοντας. Είναι συνθετικός και δεν το κρύβει.

Σ'αρέθ;

Πασχαλινή λαμπάδα από φυσικό κερί, χειροποίητη και ανέξοδη!

Το φυσικό κερί πλάθεται.
Μυρίζει όμορφα.
Και καίει γλυκά.
Η παραφίνη μου τη δίνει.
Όχι γιατί δεν είναι "οικολογικό υλικό". Απλά, νέτα και σκέτα, μου-τη-δί-νει! Είναι κρύα, σπάει, πάς να παίξεις με τα σταξίματά της και σου τρίβονται στα χέρια, είναι σπα-στι-κή...
Κι αφού έχω κι εγώ μια μονάκριβη (κάτι λέει αυτό..) βαφτιστηρούλα, είπα να το παλέψω με μια λαμπάδα από φυσικό κερί (συν μερικά κορδελλάκια και λίγα χρησιμοποιημένα κεράκια που πήρα από την εκκλησία μας). Και αν και το χρώμα του κεριού είναι αρκετά δεσμευτικό, νομίζω πως δεν αρκεί αυτό για να το αποκλείουμε από τις λαμπάδες. Εμένα μου άρεσε κι είχε πολύ καιρό να μου αρέσει κάτι που έφιαξα! Εσάς;;;

 

Και... μετά τα εγχάρακτα πασχαλινά αυγά του ΄12, φέτος δικαιωματικά τα παίρνω έτοιμα, μοναδικά διακοσμημένα από τις ορτυκούλες μας!

Φιλιά, καλή Ανάσταση.

Πασχαλινά αυγά.. ξυστά! Μια ωραία ιδέα ακόμη και για μετά το Πάσχα!

Αυτό το Πάσχα κόλλησα... ότι κι αν έκανα, σκεφτόμουν συνέχεια πότε θα μείνω ξανά μόνη με το αυγουλάκι μου. Ναι! Κόλλησα, κόλλησα... Τόσα χρόνια στα πέριξ των καλλιτεχνικών μου αναζητήσεων είχε πάρει το μάτι μου κάτι γεωμετρικά διακοσμημένα με αρρωστημένη υπομονή αξιοθαύμαστα αυγά που μακράν απέχουν από την κατάστασή μου. Αλλά αυτό είναι απλό, γίνεται και από θνητό χέρι. Και ως τώρα δεν το είχα δει;

Το μόνο που χρειάζεσαι είναι βαμμένα αυγά και ένα ξυραφάκι! Ακόμη και αυτό της ξύστρας, ξεβίδωσε ένα κι ετοιμάσου!

(Αν έχεις και ιδεοψυχαναγκαστική προσωπικότητα, βοηθάει στο αποτέλεσμα, χωρίς όμως να είναι απαραίτητο)

Σ' αυτές τις φωτογραφίες δεν θα δείτε παιδάκια παρά μόνον ζωγραφιστά. Αυτό το Πάσχα είναι της μαμάς - κι η μαμά κρατάει ξυράφι!

Αυτό που με ενθουσίασε είναι ότι έχεις άμεσο αποτέλεσμα χαρακτικής. Από την οποία βέβαια μεγάλη ιδέα δεν έχω, αλλά τι μ' αυτό; Έπαιξα ευχαρίστως. Κι επίσης πλάκα έχει ότι στην ουσία παράγεις αρνητικό. Μπορείς να κρατήσεις τα ξυσμένα αυγά για ντεκορασιόν σε επόμενα Πάσχατα - η κοπέλλα που με μύησε είχε ένα που έκανε οκτώ χρόνια πριν και διατηρείται άψογο, απλά είναι εξαιρετικά ελαφρύ, σαν άδειο (πώς θα μυρίζει αν σπάσει μέσα στους πρώτους μήνες... δεν ξέρω!). Αλλά αν είσαι και φρονίμων παιδί, θα συμφωνήσεις μαζί μου (που δεν είμαι) και θα πιάσεις αμέσως το ξυράφι. Επίσης θα δώσεις την ευκαιρία σε κάποιους να χαρούν με το αστείο που θα εφεύρουν όταν σε δουν να κάθεσαι και να ξύνεις.
Να κι ένα βιντεώδες πανοραμικό αυγό:


Αν σας έχουν ξεμέινει κόκκινα αυγά ακόμη λοιπόν, μη βιαστςίτε να τα τσουγκρίσετε με μιας την Ανάσταση... Άντε, καλά, αν τα τσουγκρίσατε δείτε και μια όμορφη ιδέα για αυγοσαλάτα.
Χριστός Ανέστη!

Μέρες Ανάστασης

Πατήσαμε τα αστικά μας ποδαράκια στην εξοχή

και η φύση ήταν όπως πάντα συγκλονιστική...

όπου κι αν κοίταγες

στο πανηγύρι του Αϊ-Γιώργη!

Τελικά... ρίξαμε πέτρα πίσω μας κι επιστρέψαμε :-)

Χριστός Ανέστη! Καλώς σας βρήκαμε!