Κυρά Σαρακοστή... επαναχρησιμοποιούμενη!

Η φετινή Καθαρά Δευτέρα, ήταν ιδανική για να μουλιάσεις χαρταετό!

Και ιδανική για να μουχλιάσεις και να κάνεις χειροτεχνιούλες με τα παιδιά στο σπίτι. Διαλέξαμε το δεύτερο..

Εδώ βλέπεις την καινούρια, μοναδική, επαναστατική κυρα-Σαρακοστή πολλών χρήσεων. Μια ιδιαίτερη, εμπνευσμένη πατέντα, χάρη στην οποία δεν χρειάζεται πια να διαμελίζεις την άτυχη κυρά, αρκεί απλά να της δένεις κορδελλάκια στους αστραγάλους που ως να έρθει η ώρα τους βρίσκονται τακτικά αποθηκευμένα στην ειδική, για τον σκοπό αυτό δημιουργημένη τσέπη! Χάου κλάσσι.. Λοιπόν κοροϊδέψτε ελεύθερα, αλλά εμένα μου άρεσε η ιδέα μου!

Δυστυχώς την έκανα με συνθετικό πηλό μοντελισμού που φυσιολογικά σιχαίνομαι, αλλά οι συνθήκες με κάνουν να πίνω συχνά το κρασί μου νερωμένο.. Τουλάχιστον βρήκα αυτό τον πηλό που αν και μυρίζει ίου και δεν μοιάζει καθόλου με τον φυσικό πηλό, στεγνώνει πολύ αργά (περισσότερος χρόνος για να δουλέψεις) και δεν γλιτσιάζει. Μόνο του αρνητικό, μπορεί να σκεβρώσει στεγνώνοντας. Είναι συνθετικός και δεν το κρύβει.

Σ'αρέθ;

προσοχή, η κατασκευή που ακολουθεί δεν είναι χριστουγεννιάτικη!

 Όχι, δεν είναι χριστουγεννιάτικο χωριό! Μετά από την τελευταία μου απόπειρα να χριστουγεννιάσω μοδάτα και φυσιολογικά, κρατάω χαρακτήρα και ακολουθώ το προσωπικό μου γούστο και στις γιορτές. Ναι, δεν είμαι πολύ χριστουγεννιάτικος τύπος, είμαι δηλαδή λίγο έτσι, αλλά δυστυχώς (το εννοώ) τα χριστούγεννα δεν μου πολυβγαίνουν... ας πούμε ότι προτιμώ το Πάσχα, την Ανάσταση (απλά αν γίνεται χωρίς να δω από πολύ κοντά, αν γίνεται ξαναλέω, το νεκρό αρνί).  Το προσπαθώ πάντως το εορταστικό, κι αυτό γιατί είμαι τέτοιος υπέροχος άνθρωπος, κάνω τα πάντα για τα παιδιά μου...

Τέλος πάντων, για έναν απλούστερο πρόλογο που ίσως δεν θα σκιάξει τις χαριτωμένες μας αναγνώστριες, θα το πω απλά: Καινούρια κατασκευούλα! Εμπνευσμένη μεν από τον όρο χριστουγεννιάτικα σπιτάκια, χριστουγεννιάτικο χωριό, αλλά σε διασκευή δική μας. Ανακύκλωση λοιπόν, από χρησιμοποιημένες συσκευασίες χάρτινες ή tetrapack, κι έχουμε ένα ολόκληρο χωριό. Εγώ πολύ το χάρηκα, κι έκαναν και τα παιδιά τα δικά τους. Κατασκευή για όλες τις ηλικίες θα έλεγα, σε μικρότερα παιδάκια απλά κόβουμε εμείς τα ανοίγματα και τα αφήνουμε να κολλήσουν και να καλύψουν με χρωματιστά χαρτιά το κουτάκι τους.Το σημαντικό είναι ότι βλέπουν ένα κουτί που πριν είχε το γάλα τους, τη σάλτσα για το φαγητό ή ό,τι άλλο, να μεταμορφώνεται από τα χεράκια τους, σε παιχνίδι!

 

Δεν είναι ωραίο;; Το σπιτάκι με την καμινάδα το κάναμε με χαρτί συσκευασίας ανακυκλωμένο/craft και ατλακόλ. Η τεχνική με ατλακόλ έχει σαφώς καλύτερο αποτέλεσμα, πιο σκληρό τοίχωμα και πιο σοφιστικέ φινίρισμα (μα τι Ελληνικά...) αλλά αν είναι να το προσπαθήσετε με μικρότερα παιδάκια προτείνω θερμά την χαρτοταινία για καθαρότερες δουλειές αλλά και γιατί δεν έχει χρόνο στεγνώματος όπως η κόλλα. 

Αν πάλι θέλετε να δοκιμάσετε, απλά απλώνετε με πινέλο μια στρώση ατλακόλ πάνω στο κουτί, ακουμπάτε το κομμάτι του κραφτ χαρτιού και από πάνω πάλι με το πινέλο μια δεύτερη στρώση ατλακόλ. Βεβαίως και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αλευρόκολλα, όπως είχα δείξει παλιότερα, με παρόμοιο αποτέλεσμα. Συνεχίζετε μέχρι να καλυφθεί η συσκευασία και περιμένετε να στεγνώσει για τα επόμενα βήματα. 

Από πίσω διακρίνεται και το όμορφο δεντράκι (ούτε αυτό χριστουγεννιάτικο ;-)), που ήταν μια ακόμη κατασκευούλα μας που δεν πρόλαβα να ανεβάσω. Θα προσπαθήσω να το κάνω όμως, γιατί είναι κι αυτή τόσο απλή, όσο δεν φαντάζεστε και υλοποιείται και από παιδάκια.Το ένα από τα δύο δέντρα το έκανε η Ευανθία και νομίζω φαίνεται τι ωραία που κατάλαβε το σκεπτικό της ζωγραφικής των καρπών και των φύλλων. Προσεχώς οδηγίες και σ' εσάς λοιπόν..

Εμάς πολύ μας άρεσε, το αυτό θα επιθυμούσαμε και δι εσάς. 

Τους ασπασμούς μου.

Όχι, πείτε, (που το ξέρω ότι δεν θα πείτε, μόνο η μονάκριβη - επίτιμη σχολιάστριά μου mama4 ίσως με ανεβάσει λίγο..) δεν είναι ομορφούλι φωτισμένο; Ε, άντε, άμα θες εσύ, μπορείς και να του βάλεις χριστουγεννιάτικα φωτάκια, να γίνει και πιο γιορτινό!

Ευχές, γιορτινές χειροτεχνίες, παλιατζίδικα και χνάρια στο χιόνι

Ευχές πολλές κι από εμάς λοιπόν!
Παρ' όλο που, όπως πολλοί, δυσκολέυομαι να ξεστομίσω μεγάλα λόγια και ευχές για επιστροφή της πρότερης ευημερίας (η λιγούρα μας γι' αυτή την έρμη την ευημερία είναι που μας πρόδωσε εξάλλου) μέσα μου είμαι βαθιά αισιόδοξη, παραδόξως πώς!

Ας έχουμε λοιπόν όλα αυτά που αποκτώνται δωρεάν, ανεξαρτήτως κρίσεων και επιβολών δεσμεύσεων. Και αυτά είναι πολλά, σκέψου, διάλεξε και πάρε!

Κι εγώ όπως πάντα σας έχω ετεροχρονισμένες ιδέες για γιορτινές χειροτεχνίες, από αυτά που κάναμε σπίτι. Για του χρόνου βρε αδερφέ...
Και για αρχή το πιο πάνω "γούρι" από κουτσουράκι, τόσο απλό και διασκεδαστικό: 1.αν δεν έχεις ήδη, πας σε μια μάντρα με καυσόξυλα και διαλέγεις καμπόσα που σου φαίνονται στο σωστό μέγεθος κυλινδρικά 2.πας σε ένα μαραγκούδικο και ζητάς να στα κόψουν σε ροδέλλες πάχους από 2εκ. και πάνω (ή παίρνεις τη σεγούλα σου και χρίτσι-χρίτσι κάτι θα κάνεις). 3.τα υπόλοιπα είναι προφανή, όπως και το πόσο ωραίο δωράκι ή συνοδευτικό δωράκι μπορεί να γίνει από τα χεράκια των παιδιών στους φίλους και τους συγγενείς. Η ιδέα δεν είναι δικιά μου, κάπου την πέτυχα διαδικτυακά, μπορείς να την βρεις σε διάφορες εκδοχές.

 Το επόμενο είναι μια δοκιμή για τρισδιάστατο θεματικό καδράκι. Το δέντρο είναι από πλαστελίνη και το ελαφάκι το απέσπασα με κόπο από τα κοπάδια με ζωάκια των παιδιών. Το καδράκι Ikea.

Κι ακόμη κάτι που ενώ το ήξερα ήδη, ξαναθυμήθηκα φέτος. Μην υποτιμάτε τα παλαιοπωλεία! Σ' ένα παλιατζίδικο μπορείς να βρεις πολύ ιδιαίτερες και οικονομικές επιλογές για δώρα, όπως το κάδρο με την ετήσια φωτογραφία του διοικητικού συμβουλίου του συνδέσμου παντοπωλοϋπαλλήλων Πειραιώς του 1932 (ο σύλλογος του Ζήκου, όπως είπε μια φίλη, αν και ο Ζήκος ήταν μάλλον στην Αθήνα), για 10ευρώ. Θα μπορούσα να χαζεύω τα πρόσωπά τους για ώρες...

Ή  το παρακάτω ρετρό ρολογάκι για 5, ή η εκτύπωση με το κοριτσάκι για άλλα 5. Δεν ξέρω, αλλά μια βόλτα στα παλαιοπωλεία ποτέ δεν με άφησε ασυγκίνητη! Ακόμη κι αν δεν καταφέρεις να πάρεις κάτι, τα μαγαζιά αυτά σε πάνε όμορφες βόλτες. Κι αν πέσεις και σε προσγειωμένο παλαιοπώλη (πρόσεξέ το αυτό, συχνά πουλιούνται τα φύκια σε τιμή μεταξωτής κορδέλλας απλά "γιατί είναι παλιά") μπορείς νομίζω να βρεις πολύ οικονομικά το δικό σου διαμαντάκι, μια ανάμνηση που δεν ήξερες ότι έχεις. Γυρνοβολάμε νομίζω πάντα στα ίδια (για τον καθένα μας) μαγαζιά όταν ψάχνουμε ιδέες για δώρα, βγάζοντας απ' έξω αυτή την επιλογή. Δεν είναι άδικο;

Κι εφέτος κάναμε τη γνωστή συνταγή "κυνηγάω το χιόνι" στο δάσος, όπως είχα γράψει και παλιότερα (διάβασέ το, λένε ότι χειροτερεύει ο καιρός) και πέτυχε πάλι! Μόνο που ο χιονάνθρωπός μας φέτος δεν ήταν απλά -άνθρωπος. Πριν απ' τα μάτια μου ήσουν φώς, που λέει κι ο Ελύτης, κι όταν σε πήρε το φιλί... ;-)))

 

Κοίτα τι ομορφιές μπορείτε ν' ανακαλύψετε με τα παιδιά αν απομακρυνθείτε για λίγο από τα χιονοδρομικά και μπειτε στο δάσος, έστω για λίγο, δέκα μέτρα απ' το δρόμο. 

Αυτά είναι τα χνάρια από ένα κρυωμένο ζωάκι στο φρέσκο χιόνι, τόσο απολαυστικό να φαντάζεστε την ιστορία τους: πίτι πίτι πίτι βηματάκια, μια μικρή... διάρροια και πάλι: πίτι πίτι πίτι, πίσω στο δάσος.

Αυτά λοιπόν, ευχές και πάλι!

Τρέμετε πολυεθνικές, τα παιδιά μπορούν και μόνα τους :-))

Ποίο κάστρο της Barbie... Λοιπόν, αν δεν το έχετε ήδη πάρει, μην...

Κουτιά παπουτσιών έχετε; Χαρτί υγείας χρησιμοποιείτε; Κανένα ντεπονάκι αναβράζον που και που; Ε, έχετε ένα υπέροχο κάστρο και δεν το ξέρετε!

οδηγίες για τους πυργίσκους:αφού κολλήσαμε όλα τα μέρη,
το βάψαμε άσπρο με μπογιά για τοίχους, βρήκαμε λίγη πράσινη τσόχα για γρασίδι και μετά...
οργιάσαμε διακοσμητικά ;-)

Και τα επιπλέον σχόλια:
1. Τα παιδιά μπορούν να καταλάβουν πολύ περισσότερα από ό,τι συνήθως νομίζουμε. Με τον καιρό κατάλαβα ότι δεν χρειάζεται να πανικοβάλλεσαι και να αισθάνεσαι αμέσως υποχρεωμένος-η να καλύψεις κάθε επιθυμία τους. Οι πραγματικοί λόγοι που σε κάνουν να δυσκολεύεσαι μπορεί να είναι απολύτως κατανοητοί και από το παιδί σου. Αν π.χ. πιστεύεις πως αυτό που επιθυμεί είναι μια άχρηστη βλακεία που θα την βαρεθεί αμέσως και την θέλει απλά γιατί το είδε σε μια διαφήμιση, μπορείς με όμορφο τρόπο να του το εξηγήσεις. Και οι εξηγήσεις στα παιδιά περιέργως δίνονται αποτελεσματικότερα με πράξεις κι όχι με θεωρίες κι αναλύσεις. Αρχικά μπορείς να του πάρεις εν γνώσει σου κάτι που στη διαφήμιση φαίνεται λαχταριστό και φανταχτερό και να το αφήσεις να νιώσει μόνο του την απογοήτευση. Να δει μόνο του ότι αυτό που προβάλλεται δεν είναι πάντα αυτό που πραγματικά είναι. Η επιλογή στην κρίση σου, είναι πολλά τα προσφερόμενα ;-)
2. Εμείς μέσα από τη διαδικασία αυτή, βρήκαμε και κάτι χρήσιμο στην πανέξυπνη δράση "φρούτα στα σχολεία" που μας είχε αφήσει (όχι μόνον εμάς..) κατάπληκτους λίγο πριν το τέλος της σχολικής χρονιάς! Λοιπόν, το κάτω μέρος του πύργου φιάχτηκε από την κούτα που περιείχε τη συνιστώμενη ετήσια δόση "φρέσκων" φρούτων και λαχανικών που ο Έλληνας γονιός δεν έχει πια τη δυνατότητα να δίνει ο ίδιος στα παιδιά του!
3. Όσοι παραμένουν στις πόλεις καλοκαιριάτικα, το ξέρουν καλά.. Το να περνάς καλά στο σπίτι με τα παιδιά, χρειάζεται κέφι, ευελιξία και μια κάποια εγρήγορση! Οι χειροτεχνίες και οι κατασκευές είναι μια διασκεδαστική απασχόληση, με πολλά-πολλά θετικά.
4. Σας άρεσε το καστράκι μας;

Ανακύκλωση... λαμπάδας!

Ο βασικός λόγος που επιμένω να κάνω τέτοιες χειροτεχνίες με τα παιδιά, δεν είναι τόσο το ότι πιστεύω ότι μειώνω δραστικά τα απορρίμματα της οικογένειας. Ξέρω, στο καζάνι της πόλης που βράζουμε, το οικολογικό μας αποτύπωμα έχει το μέγεθος των πελμάτων του ελέφαντα! Αλλά νιώθω πως ό,τι κι αν πεις κι όσο κι αν θεωρητικολογήσεις για την ανακύκλωση, την επανάχρηση και άλλες πρασινάδες, τίποτα δεν είναι πιο διδακτικό από το να παρακολουθήσουν τα παιδιά ένα άχρηστο αντικείμενο να παίρνει μια δεύτερη ζωή. Είναι μια διαδικασία που μιλά από μόνη της, εγώ την είδα από τη γιαγιά μου και μάλλον με σημάδεψε. Ήταν μέρος του τρόπου που σκεφτόταν.
Αν δεν πετάξατε ακόμη τις λαμπάδες σας, ιδού οι οδηγίες. (Κι αν τις έχετε ήδη πετάξει, κρατήστε τις οδηγίες για μελλοντική χρήση ;-))
Σπάμε τις λαμπάδες μας σε μικρότερα κομμάτια και τις βάζουμε σε μικρά σκεύη, τα οποία τοποθετούμε σ' ένα μεγαλύτερο με νερό που βράζει (μπαιν μαρί). Όσο πιο μικρά είναι τα κομμάτια, τόσο πιο γρήγορα θα λιώσουν. Λιώνουμε σε ξεχωριστά σκεύη τα διάφορα χρώματα για πολύχρωμα κεράκια.

Έχουμε δίπλα μας τα βαζάκια που θέλουμε να γίνουν τα "δεύτερης γενιάς" κεράκια μας. Γι' αυτή τη χρήση προσφέρονται ιδιαίτερα:

• γυάλινα ή κεραμεικά μικρά βαζάκια
• γυάλινα διάφανα ποτηράκια
• φόρμες για muffins (αν είναι μεταλλικές, τις αλείφουμε πριν με λαδάκι ώστε όταν τα κεριά πήξουν, να τα βγάλουμε πιο εύκολα)
• κουπ-πατ σε δίαφορα σχέδια (τα κολλάμε με ταινία σε χοντρό χαρτόνι για πάτο και επίσης τα αφαιρούμε μετά)

Φροντίζουμε να έχουμε βαμβακερό σπάγγο για τα φυτίλια. Ένα θέμα που θα αντιμετωπίσετε είναι η σταθεροποίηση του φυτιλιού στον πάτο του δοχείου-βαζακίου. Πολλές πατέντες έχουμε δοκιμάσει, η πιο αποτελεσματική φάνηκε αυτή με τα βοτσαλάκια. Αν δεν έχεις βοτσαλάκια, ρίξε μια μικρή στρώση λιωμένου κεριού και περίμενε ώσπου να πήξει εντελώς πριν συνεχίσεις με τις επόμενες. Για φυτίλι μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτό της λαμπάδας, αν δεν την κόψεις και απλά τη σπας και τραβάς τα κομματάκια(ελπίζω να με πιάνεις...).
Μπορείς να χρησιμποποιήσεις μόνο ένα χρώμα, αν όμως έχεις διάφορα χρώματα μπορείς να τα ρίχνεις διαδοχικά ώστε να σχηματίζουν στρώσεις ή και να τα αναμείξεις.



Κάποτε ήταν οι λαμπάδες μας... Τώρα είναι τα προσωπικά μας κεράκια και περιμένουμε το Σαββατοκύριακο για να κάτσουμε στο μπαλκονάκι μας και να χαζομαρίσουμε υπό το φως τους! Υ.Γ. Η διαδικασία μου προέκυψε όταν μετά την πρώτη μας Ανάσταση με παιδάκι, ένιωθα χάλια να πετάξω τη λαμπάδα της μικρούλας μας. Να λοιπόν ένας τρόπος να κρατήσεις την πρώτη του λαμπάδα!